شمال رفتن با دوستان

پارسال دقیقا همین موقع با همین اکیپ رفتیم شمال ویلای شراره دوست مامان رزی ، هم به من و بابا مازی هم به تو کوچولوی نوپا خیلی خوش گذشت ولی امسال این خوشی چندین برابر شده بود، چون از صبح که چشمای خوشگلت باز می شد مایوی خوشگلت رو تنت می کردم و تا بعد از ظهر یکسره کنار استخر ، داخل تویوپ بزرگ آبی ، در کنار دیگران لذت می بردی و غش غش خنده هات به راه بود.

پارسال تو روروک از این ور به اون ور سر می خوردی، امسال با دمپاهی های رنگی کوچولوت دم به دم می خوردی زمین ویک تفاوت مهم دیگه این که: پارسال تمام طول راه روی صندلی ماشینیت خواب بودی و امسال تمام طول راه می گفتی آهنگ منصور بگذارین، حالا آهنگ رو عوض کنین، دوباره از اول...یک دقیقه پفک می خواستی، بعدش آب می خواستی، بعد پستو نکتو ، بعد غر می زدی، بعد ....

         نتیجه اخلاقی این که: هرسالی از زندگیت که می گذره کلی تفاوت ایجاد میشه